HILVERSUM – Prudence Casander van basisschool IKC Villa Vrolijk mag zich een jaar lang Hilversumse Leerkracht van het Jaar noemen. Uit 126 genomineerde leerkrachten koos de jury Casander uit vanwege haar grote persoonlijke betrokkenheid bij leerlingen.
Het is dit jaar de derde keer dat de verkiezing voor Hilversumse Leerkracht van het Jaar wordt georganiseerd door D66 Hilversum. De winnaar werd op 5 oktober, de Dag van de Leraar, bekendgemaakt en mag een jaar lang met D66 meepraten over onderwijs en politiek.
Casander is 47 jaar en werkt fulltime als basisschooljuf. Ze begon vijfentwintig jaar geleden als leerkracht van groep drie, maar ging al snel over naar groep zes. Ze geeft sinds een jaar les aan groep zeven. Oudere leerlingen spreken haar meer aan.
Waarom vind je lesgeven aan oudere kinderen leuker?
“Ik vind het heel leuk dat je wat meer gesprekken met ze kunt voeren. Hoewel ik het eerlijke en kinderlijke van jonge kinderen ook heel erg leuk vind. Ook al zijn ze natuurlijk allemaal kinderlijk. Maar met oudere kinderen kun je op een ander niveau praten. Het zijn wat meer mensen dan kinderen.”
Wat ging er door je heen toen je hoorde dat je had gewonnen?
“Het klinkt misschien een beetje dom, maar ik vond het ongelofelijk. Dat denk ik eigenlijk nog steeds. Ik wist wel dat de prijs bestond, maar ik had het echt totaal niet zien aankomen. Het was een grote verrassing. Ik denk ook: kom maar eens een keer bij mij in de klas staan. Ik ben echt geen perfecte leerkracht. Maar ik vind het heel leuk dat er mensen zijn die waarderen wat ik doe.”
"Ik ben echt geen perfecte leerkracht. Maar ik vind het heel leuk dat er mensen zijn die waarderen wat ik doe."
Je geeft dit jaar precies 25 jaar les. Wat vind je zo leuk aan het vak?
“Ik vind het heel leuk om met een leerling iets wat nog niet lukt uiteindelijk wel voor elkaar te krijgen. Dan ga ik op onderzoek uit: wat zou kunnen werken? Als iets niet lukt, probeer ik een andere manier. Als het dan uiteindelijk lukt, geeft dat een heel fijn gevoel.”
De jury roemt je persoonlijke betrokkenheid. Hoe ziet dat er in de klas uit?
“Ik vind het belangrijk dat ik ieder kind kan geven wat het nodig heeft. Dat lukt lang niet altijd, maar ik probeer het wel. Soms is dat best frustrerend, omdat je alleen bent met vierentwintig kinderen en ieder kind iets anders nodig heeft. Bij sommige kinderen pas ik bijvoorbeeld de planning aan. Dan schrijf ik op: je doet eerst dit en daarna dat. Zo probeer ik het voor ieder kind passend te maken. Als een kind problemen heeft met andere kinderen en extra ondersteuning nodig heeft, wil ik dat kunnen bieden.”
"Ik vind het belangrijk dat ik ieder kind kan geven wat het nodig heeft"
Je mag nu een jaar lang meepraten met D66 over onderwijs en politiek. Heb je al plannen?
“Nee, nog niet. Ik heb daar eigenlijk nog helemaal niet over nagedacht. Wel denk ik dat kleinere groepen heel erg zouden helpen. Dan heb je veel meer tijd voor een individuele leerling.”
Was er vroeger een leerkracht die voor jou het verschil maakte?
“Ja, mijn juf van Helmer uit groep drie en vier. Ze was heel rustig en volgens mij ook best streng. Ze deed altijd bingo en had dan prijsjes van oude spullen die ze zelf niet meer wilde. Ik denk daar nog weleens aan terug. Ik vond haar heel fijn. Ik krijg zelf ook weleens terug dat ik rustig en geduldig ben, maar zo voelt het niet altijd.”
Wat hoop je dat je leerlingen later van jou onthouden?
“Een leerling zei laatst tegen mij: ‘Je bent niet alleen een juf, maar ook een beetje een klasgenoot.’ Dat vond ik heel leuk. Ik wil niet hun vriendin zijn, maar ik vind het belangrijk dat ze het fijn hebben en dat ze dingen van mij leren. Er is natuurlijk een grens tussen leerling en leerkracht, maar als ze het gevoel hebben dat onze relatie een beetje gelijkwaardig is, vind ik dat mooi.”