Tussen verenigingen met tientallen leden, uitgebreide accommodaties en een lange staat van dienst stond zaterdag 20 juni bij het Nationaal Kampioenschap in Assen één opvallende outsider. Biljartvereniging D.O.E.T. uit Hauwert, spelend vanuit dorpshuis De Werf en met slechts zestien leden, kroonde zich in Assen tot Nederlands kampioen voor C1-teams. Een prestatie die binnen de biljartsport gerust opmerkelijk genoemd mag worden.
Het kampioensteam bestond uit Pieter de Haan, Erwin Dijkstra en Edward Rozendaal. Het drietal bekroonde daarmee een seizoen dat al vroeg uitzonderlijke vormen aannam. In de districtscompetitie eindigde D.O.E.T. 2 als eerste, terwijl D.O.E.T. 1 beslag legde op de tweede plaats. Ook op 30 mei bij de Gewestelijke Kampioenschappen in Oegstgeest plaatsen beide teams zich voor de finaledag op 31 mei, waar D.O.E.T. 2 die dag ook Gewestelijk Kampioen werd en zich daarmee toegang verschafte tot deelname in Assen. Voor een vereniging uit een dorp van nog geen 750 inwoners was dat al een resultaat van betekenis.
Tegen de verhoudingen in
De weg naar de nationale titel liep via de gewestelijke kampioenschappen in Oegstgeest. Daar troffen de Hauwerters tegenstanders uit veel grotere verenigingen. Clubs als Velsen en Castricum beschikken over aanzienlijk meer leden en uitgebreide biljartfaciliteiten. D.O.E.T. daarentegen moet het doen met twee biljarts in dorpshuis De Werf.Juist daarom was de verrassing groot toen beide Hauwerter teams zich plaatsten voor de finaledag. Uiteindelijk trok D.O.E.T. 2 aan het langste eind. Met veertien punten uit negen partijen werd het gewestelijk kampioen en verdiende het een plaats in de landelijke finale in Assen.
Tropische omstandigheden
In Biljartcentrum Vredeveld streden acht teams om de nationale titel. Dat gebeurde onder zware omstandigheden. De zomerse hitte maakte van het kampioenschap een ware uitputtingsslag. Concentratie, techniek en zenuwbeheersing werden extra op de proef gesteld.
De start van D.O.E.T. 2 was allesbehalve ideaal. Na de eerste speelronde stond het team direct onder druk. Gedurende de dag knokten De Haan, Dijkstra en Rozendaal zich echter terug in het toernooi. De beslissingen vielen pas in de slotfase, toen punten, percentages en bonuspunten nauwkeurig moesten worden doorgerekend. Pas na de laatste partijen werd duidelijk dat D.O.E.T. 2 zich had geplaatst voor de finale tegen Wilhelmina uit Kerkrade.
Alles of niets
De eindstrijd ontwikkelde zich tot een ware thriller. Erwin Dijkstra verloor zijn partij, waarna Pieter de Haan met een indrukwekkende overwinning de kansen van de Hauwerters levend hield. De beslissing kwam daardoor op de schouders van Edward Rozendaal terecht. Waar de spanning bij veel spelers zichtbaar toesloeg, hield Rozendaal het hoofd koel. Ondanks een slinkende voorsprong bleef hij overeind en trok hij zijn partij uiteindelijk overtuigend naar zich toe. Daarmee was de nationale titel een feit.
Wilhelmus na historisch succes Bij de prijsuitreiking ontvingen de spelers de kampioensschaal en hun medailles. Vervolgens klonk het Wilhelmus voor de kampioenen uit Hauwert. Voor D.O.E.T. betekent de titel een absoluut hoogtepunt in de clubgeschiedenis. Dat een vereniging met slechts zestien leden zich kan meten met de grootste clubs van het land is al bijzonder. Dat zij vervolgens ook nog de nationale titel verovert, maakt het succes des te indrukwekkender.
In de prijzenkast van dorpshuis De Werf krijgen de gewestelijke beker en de nationale kampioensschaal dan ook een ereplaats. Als blijvende herinnering aan het seizoen waarin een kleine vereniging uit Hauwert de Nederlandse biljarttop verraste.