Boeren uit de regio hebben weinig te maken met landelijk aardappeloverschot

"Van oudsher hebben we hier weinig aardappelteelt. We hebben meer tuinders, vee en melkboeren", zegt Selderijk. De Eemlandse grond is simpelweg niet geschikt voor piepers. 

"Tegen het Eemmeer aan zit meer klei; die grond is wel geschikt voor akkerbouw, maar dat zijn kleine stukken." Voor echt goede aardappels moet je in de Flevopolder zijn, waar boeren waarschijnlijk meer getroffen worden door de huidige aardappelmarkt. Vaak moeten zij bijvoorbeeld bijbetalen om van hun overschot af te komen.

Vroeger werden er in de regio wel aardappels verbouwd. "Dat gebeurde op de Hilversumse Meent en de Larense Eng, maar dat moest allemaal biologisch." Op deze plekken worden nu vooral granen geteeld: gewassen die volgens Selderijk wat meer "publieksvriendelijk" zijn.

Voor Eemnesser akkerboer Richter Gérard was de aardappelprijs een aantal jaar geleden reden om met zijn aardappelteelt te stoppen: "En ik ga het niet meer telen ook."

Hij noemt het verbouwen van aardappelen ook wel een 'wurgcontract'. "Op het moment ligt de prijs van een aardappel onder de kostprijs." Dat betekent concreet dat aardappelen boeren meer kosten dan dat ze opleveren. Een overschot gaat vaak naar het veevoer, maar zelfs dat is niet altijd een oplossing voor de massa's piepers. Gérard heeft ze dan ook al jaren niet meer gezet. "Omdat ze toen al nul cent winst opbrachten."

Wat hij dan wel teelt? "Suikerbieten en uien. In de Beemster doe ik dat." In Eemnes heeft hij zijn voormalig aardappelakker van tien hectare tot natuurgebied gemaakt. Gérard toverde het land om tot paradijs voor de weidevogels. Daar krijgt de boer geld voor, maar dat is "eigenlijk niet kostendekkend". Voor hem is dat echter geen probleem. "Ik houd gewoon van vogels. Mijn opa heeft me dat geleerd."

Selderijk boert aan de rand van de Eempolder, tegen de Wakkerdijk aan. "Als ik honderd meter loop, loop ik bij wijze van spreke Gooi en Vechtstreek in." De grond is daar het meest geschikt voor gras, Selderijk's grootste product. "Je bent door de grond gewoon beperkt in de soorten die je kan verbouwen. Maar wie weet: misschien dat de aardappelteelt in de toekomst nog komt."

De vrije markt kan namelijk nog alle kanten op gaan, beaamt hij. "Als er een tekort is, zijn de prijzen torenhoog. De aardappeltelers zonder contract lopen dan gigantisch binnen. Maar gebeurt het tegenovergestelde - zoals afgelopen jaar - dan weet je niet waar je het kwijt moet." Telers zonder contract hebben geen afspraken met fabrieken die het overschot overnemen. "En dan ben je de sjaak."

Volgens Selderijk kun je aardappels wel in de aanbieding gooien, maar dat beïnvloedt de afname slechts ten dele. "Uiteindelijk gaat niemand er meer aardappels door eten. We hebben in Nederland zo'n 800.000 ton aardappels over. Als wij allemaal een patatje meer in de week eten, raak je 9000 ton kwijt. Dat schiet niet op."

Akkerboer Gérard zorgt er ondertussen voor dat de vogels het goed hebben op zijn grond. "Ik heb het land volgepompt met water en daar een dijkje omheen gezet. 'Plasdras' noem je dat: als het droog wordt, blijft de grond drassig en kunnen vogels er nog steeds met hun snavel in. Nu kunnen ze daar altijd eten."