Ik heb een aantal jaren in Den Helder gewoond, gestudeerd en gewerkt. In de bibliotheek van de kweekschool, die daar toen nog was, stond een boekje dat ik met plezier gelezen heb: Den Helder, de stad van mijn dromen. Ik heb er niet eens smakelijk om gelachen. In Den Helder is de basis gelegd voor alle kwaliteiten waarmee ik nu graag te koop loop.
In de laatste jaren van mijn kweekschooltijd heb ik deel uitgemaakt van de cabaretgroep Proberen. Heel voorzichtig kwamen in ons repertoire liedjes en stukjes over de lokale politiek. Het was de periode dat ik me aansloot bij één van de politieke partijen. In mijn geval, als geboren en getogen katholiek, was het de KVP. Als broekie in de politieke wereld heb ik ook even meegedaan in het Helderse Jongerenparlement, waar ik de leider van de VVD-jongeren, Gerard van der Meer, later zelfs wethouder in Hoorn, als een van de tegenspelers had.
Ik heb me in die tijd niet zozeer met gemeentelijke politiek bezig gehouden, wel met een instelling waarmee de gemeente wat mooier beleid kon ontwikkelen op het gebied van activiteiten voor de jeugd. Wanneer je mij toen had gevraagd naar mijn mening over de Helderse politiek, dan had ik hoogstwaarschijnlijk slechts positieve geluiden laten horen. Dat schijnt nu anders te zijn. Vlak voor de verkiezingsrace stapte daar het complete college van wethouders op. Wie verklaringen daarvoor wil hebben kan er verschillende krijgen, waaronder een die te maken heeft met voordeel zoeken in verkiezingsstrijd.
Wethouderschap is af en toe een riskant beroep. Je kunt er zomaar uitgeknikkerd worden. Dat kan te maken hebben met disfunctioneren, maar vaker met een politieke strijd op leven en dood. Of het kan zijn dat men kiezerssympathie hoopt te scoren en dan kan een heldhaftige slachtofferrol zich laten uitbetalen met een zeteltje meer. Sneuvelende wethouders zijn helaas niet uniek in Nederland. Soms lijkt het erop dat een college zich gelukkig mag prijzen, wanneer gedurende de hele periode tot aan het benoemen van een nieuw college niemand weggebonjourd wordt of uit zichzelf terugtreedt om uiterst nobele motieven.
Gebeurt dat ook in Hoorn? Ja hoor, wij wijken echt niet al te veel af van wat elders gebeurt. Deze bijna afgelopen collegeperiode is alleen de VVD-wethouder teruggetreden. Helemaal zelf gedaan, want de rest van het college wilde gewoon wel de wet uitvoeren. Wie praat en denkt vanuit het VVD-perspectief zal dit terugtreden graag heel anders uitgelegd willen horen dan vanuit de manier waarop 14 andere fracties denken.
Nou ja, het kan natuurlijk zijn dat aan de oppositiekant volledige instemming te vinden is, omdat daar door enkelen ongeveer hetzelfde gedacht wordt over de opvang van asielzoekers. Je zult van hen wellicht horen dat de wethouder niks anders te doen stond na de flagrante schending van bestaande afspraken binnen het college en de verschrikkelijke manier waarop spelletjes werden gespeeld.
De reacties van de verschillende partijen in wethouderconflicten zijn doorgaans redelijk te voorspellen. Ik durf best aan te bieden alvast wat bruikbare verontschuldigingen en beschuldigingen te bedenken. Gratis, want ik heb een redelijk pensioen. En te gebruiken zonder vermelding wie de auteur is. Ik schrijf genoeg andere stof waarmee ik wel een schouderklopje hoop te scoren.
Hoorn is gelukkig geen Den Helder, waar men er veel grondiger dan nodig een zootje van maakt. Ik maak me een beetje zorgen over de burgervader van de Jutters, Jan de Boer, die ooit in Hoorn deel uitmaakte van het college. Ik kan me goed voorstellen dat de burgerij in Den Helder wat minder vertrouwen heeft in het stadsbestuur. De uitslag van de verkiezingen kan dat straks illustreren.
In Hoorn is gelukkig meer dan genoeg mis om daar mooie verkiezingsretoriek rondom te gebruiken. Wij van de Streekomroep laten ons graag gebruiken om daar kond van te doen. Bovendien zijn mogelijkheden bij de omroep om met elkaar sportief onder strikte omstandigheden beschaafd te bekvechten. Voor iedereen is het vrij om dit of juist het Helderse politieke strijdperk te zien als een leerzaam voorbeeld.
Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.