HILVERSUM - Anita van Loon is gisteren, op de verjaardag van de gemeente Hilversum, bijgeschreven in het Gulden Boek. Van Loon heeft als directeur van de Uitvaartstichting Hilversum een belangrijke bijdrage geleverd aan de Hilversumse gemeenschap. Dat werd met de bijschrijving zwart op wit. Van Loon: "Ik doe gewoon mijn werk."
Het Gulden Boek van Hilversum is bedoeld voor mensen die zich op bijzondere wijze hebben ingezet voor de gemeente. Bekende Hilversummers als Willem Marinus Dudok en Albertus Perk staan er bijvoorbeeld in vermeld.
'Daar staat Dudok in'
Toen Van Loon in 2019 directeur werd van de Uitvaartstichting Hilversum, kende ze het Gulden Boek vooral van verhalen. Toevallig hoorde ze er voor het eerst echt over tijdens een wandeling over de begraafplaats. "Toen werd er bij een graf wel eens gezegd: deze persoon staat in het Gulden Boek van de gemeente Hilversum. Ik ben eens gaan kijken. Daar staan allemaal mensen in die echt iets hebben betekend voor Hilversum."
Dat zij nu zelf in dat boek staat, kan ze nog nauwelijks bevatten. "Ik wist dat ik zou worden ingeschreven, maar ik had werkelijk geen idee wat voor impact dat heeft. Hoe groot en bijzonder het eigenlijk is."
'Ik doe gewoon mijn werk'
Van Loon hoorde in februari dat ze zou worden opgenomen in het boek. Burgemeester Gerhard van den Top belde haar met het nieuws. "Hij zei: vanavond komen er een aantal mensen naar de Zuiderhof en dan word jij opgenomen in het Gulden Boek. Ik zei: maar dat is toch voor hele belangrijke mensen? Ik doe gewoon mijn werk."
Tijdens de ceremonie zat de zaal vol met familie, vrienden en collega’s. "Ik zat daar met mijn vrouw, haar dochter en vrienden. De zaal zat bomvol. Ik was er eigenlijk een beetje stil van."
"Het eerste wat ik dacht was: wat zouden mijn ouders trots zijn geweest. Ik ben een gewone boerendochter en gewend om hard te werken", zegt Van Loon bescheiden. "Maar dit voelt wel als een soort kroon op wat je doet."
Meer dan het einde
Als directeur van de Uitvaartstichting Hilversum probeert Van Loon rouw en afscheid een andere plek te geven in het dagelijks leven. "Ik wil rouwen meer maken dan alleen het einde. Begraafplaatsen zijn vaak verstilde plekken, maar ik wil dat het ook plekken zijn waar mensen elkaar ontmoeten. Waar je verhalen kunt delen en misschien ook je verdriet."
Daarom organiseert de stichting een rouwcafé en ontmoetingsplekken voor nabestaanden. "Ik heb dan ook ooit gezegd: ik ga het leven teruggeven aan de Bosdrift en de Noorderbegraafplaats."
De groene dood
Daarnaast zet Van Loon zich in voor duurzamere vormen van begraven. Zo werd op begraafplaats Bosdrift een natuurbegraafplaats gerealiseerd en wordt ook op de Noorderbegraafplaats gewerkt aan een groenere manier van begraven. "Natuurbegraven midden in een stad is best uniek. Op de Bosdrift zijn alle plekken al verkocht."
"Nu zijn we op de Noorderbegraafplaats bezig met een nieuwe transformatie." Daarbij wordt onder meer gekeken naar biologisch afbreekbare materialen, zoals doodskisten van champignon- of hennepvezels. "Die worden snel opgenomen in de aarde."
'Laat maar bloemetjes groeien'
Zelf denkt Van Loon ook al na over hoe zij later begraven zou willen worden. "Ik denk in een natuurgraf. En misschien ooit veraarden, het humaan composteren, als dat in Nederland wordt toegestaan."
"Maar als dat nog niet kan, dan een natuurgraf met een boomschijf. Dat mensen niet naar mij om hoeven te kijken. Laat mij maar langzaam opgenomen worden in de aarde. En laat er dan maar mooie bloemetjes groeien."
Dat mensen zich later ook bij haar herinneren dat ze in het Gulden Boek staat als ze langs haar graf lopen, hoeft voor Van Loon niet per se. "Ik hoop eigenlijk dat mensen dat niet onthouden. Dat ze gewoon denken: oh ja, hier ligt Anita. En dat was gewoon een leuk mens."