HUIZEN - Vrijwilliger Adrie Kruijmer heeft het Huizer insigne ontvangen voor haar jarenlange inzet voor het Huizer Museum. De onderscheiding werd haar uitgereikt door de nieuwe burgemeester van Huizen. "Ik had het totaal niet verwacht. Dat maakt het juist zo leuk", zegt Kruijmer tegen NH Gooi.
Al dertig jaar zet Kruijmer zich in voor het museum, waar ze bezoekers rondleidt en verhalen vertelt over de geschiedenis van Huizen. Dat ze nu werd onderscheiden, kwam voor haar als een verrassing. "Dan denk je: gossiemijne, wat fijn dat mensen dat voor je doen. Dertig jaar is natuurlijk lang, maar het blijft een hele eer."
Het insigne verandert niets aan haar werk, benadrukt ze. "Je wordt er niet beter van en ik ga ook niet naast mijn schoenen lopen. Maar het is wel waardering. En het hele dorp spreekt je erop aan." Ook haar man ontving ooit eens een insigne. "Dus lopen we nu samen een beetje trots te doen."
Meneer Maserati
De uitreiking was ook voor burgemeester Serge Ferraro bijzonder: het was de eerste keer dat hij een dergelijke onderscheiding mocht overhandigen. "Ik had hem nog nooit ontmoet", vertelt Kruijmer. "Ik verstond zijn naam niet goed en noemde hem per ongeluk 'meneer Maserati'. Maar het was een ontzettend vriendelijke, open man."
Wat de 82-jarige Kruijmer niet weet, is dat Ferraro al eens eerder in het Huizer museum is geweest. "'U had toen dienst', zei hij tegen mij. Het spreekt wel vóór iemand, hè, als dan blijkt dat ze het museum zelf al bezocht hebben."
Dicht bij de mensen
In het Huizer Museum staat Kruijmer dicht bij de mensen, zegt ze. Dat blijkt uit de ontmoetingen die haar bijblijven. Zo ontving ze onlangs een jonge au pair uit Eritrea, die nauwelijks Nederlands sprak en haar broertjes miste. "Ze begon te huilen. Ik heb haar thee gegeven, haar aangekleed in klederdracht en een muts opgezet. Ze had de dag van haar leven."
Een andere keer ontving ze twee mannen die als kind uit Huizen naar Canada waren geëmigreerd en na bijna zestig jaar terugkeerden. Ze kwamen uit de Naarderstraat, waar vroeger het tolhuisje dienst deed. "Wat bleek? Ze waren precies in dat huisje geboren. Ik had er nog een foto en een boekje van."
Juist dat contact maakt het werk in het Huizer Museum zo bijzonder, vindt Kruijmer. "Je staat hier midden tussen de inwoners. En ik vind het belangrijk om onze eigen cultuur hoog te houden." Dat moet je koesteren, concludeert de trouwe vrijwilliger trots.